Παραλογισμός: Ρατσισμός απο την κούνια.

Σκεφθείτε το εξής: Εχετε γεννηθεί στην Ελλάδα. Εχετε μεγαλώσει εδώ. Την θεωρείτε πατρίδα σας. Μιλάτε Ελληνικά. Πήγατε σε Ελληνικό σχολείο. Μαθατε Ελληνική ιστορία. Κάνατε εδώ παρέες και φίλους. Εδώ είναι το σπίτι σας και όλος σας ο κόσμος. Ομως ξαφνικά….σας συλαμβάνουν και σας λένε πως δεν έχετε δικαιώματα Ελληνα πολιτη και πως πρέπει να σας στείλουν….σε μία αγνωστη σ’εσας Αφρικάνικη Χώρα. Ματαια θα διαμαρτυρηθείτε πως δεν έχετε γνωρίσει άλλη χώρα εκτός απο την Ελλάδα και πως εδώ είναι ο τόπος και το σπίτι σας. Σας λένε πως “ο νόμος είναι νόμος” και πως θα σας στείλουν σε μία αγνωστη για εσάς χώρα, της οποίας ούτε την γλώσσα ούτε τον πολιτισμό γνωρίζετε. Ακούγετε σαν σκηνή απο έργο του Κάφκα; Και όμως! Για κάποιους συμπολίτες μας είναι η φρικτή πραγματικότητα.

_______________________________

http://www.kounia.org/index.php?option=com_content&task=view&id=40&Itemid=41

Η Άουα από τη Σιέρα Λεόνε είναι 19 χρόνια στην Ελλάδα και εδώ γέννησε τις δυο από τις τρεις κόρες της. Όλα πήγαιναν σχεδόν «καλά» μέχρι πριν από λίγες μέρες όταν χρειάστηκε να τους βγάλει διαβατήριο. Ελληνικό; «Φυσικά», όχι μια και το ελληνικό κράτος αρνείται να τους δώσει ακόμα κι αυτό το πιστοποιητικό γέννησης. Μήπως όμως, διαβατήριο της Σιέρα Λεόνε; Επίσης όχι, μια και η Σιέρα Λεόνε δεν συνεργεί στην έκδοση πλαστού πιστοποιητικού και ζητάει πιστοποιητικό γέννησης από τη χώρα όπου οι κόρες της γεννήθηκαν, δηλαδή την Ελλάδα. Με άλλα λόγια, οι δυο κόρες της Άουα είναι καταδικασμένες να παραμείνουν εφ’όρου ζωής έγκλειστες στην Ελλάδα χωρίς δικαίωμα μετακίνησης, εκτός βέβαια και αν φροντίσει το ελληνικό κράτος να τις… απελάσει!

Μήπως όμως είναι αυτό το μοναδικό τους πρόβλημα; Όχι, βέβαια. Ο περυσινός νόμος που ήθελε τάχα να «βελτιώσει» την κατάσταση των μεταναστών στην Ελλάδα, κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή των παιδιών της κάθε Άουα, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα: επιβάλει να έχουν ατομικό (δικό τους) διαβατήριο και όχι πια των γονιών τους στο οποίο αναγράφονταν ως προστατευόμενα τέκνα. Ποιο όμως διαβατήριο μια και -ελλείψει πιστοποιητικού γέννησης- δεν μπορούν να έχουν ούτε ελληνικό ούτε της χώρας καταγωγής των γονιών τους; Χωρίς όμως οποιοδήποτε διαβατήριο, αυτά τα (δεκάδες χιλιάδες) παιδιά δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν ούτε καν άδεια παραμονής! Ο (απάνθρωπος) παραλογισμός του ελληνικού κράτους σε όλο το μεγαλείο του…

Ο Μιχάλης γεννήθηκε στην Ελλάδα το 1980 από νιγηριανούς γονείς. Πήγε στο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο, στο Λύκειο, και τέλειωσε και τα ΤΕΙ χωρίς κανένα πρόβλημα. Ήθελε μάλιστα να πάει και στη Σχολή Καλών Τεχνών. Μια μέρα όμως, στη Σύρο όπου μια ζωγράφος του έδινε μαθήματα σχεδίου, τον σταμάτησε το περιπολικό. Τα χαρτιά σου! Ποια χαρτιά; O Μιχάλης δεν έπεσε από τα σύννεφα αλλά, όπως λέει «από το διάστημα». Ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα του συνέβαινε κάτι τέτοιο. Τρεις μέρες στο κρατητήριο με τους αστυνομικούς να του λένε ότι «ο νόμος είναι νόμος» και ότι πρέπει να τον οδηγήσουν στα σύνορα. Τελικά, χάρη στη ζωγράφο ο Μιχάλης δεν οδηγήθηκε στα…γιουγκοσλαβικά σύνορα αλλά προσγειώθηκε στην οικτρή πραγματικότητα, που δεν είχε -μέχρι τότε- διανοηθεί.

Τώρα, ο Μιχάλης φοβάται, νοιώθει ανασφάλεια. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να τον σταματήσει το περιπολικό και να απελαθεί στη Νιγηρία, που αυτός ποτέ δεν γνώρισε (εξάλλου μιλάει ελληνικά και όχι Γιορούμπα). Νοιώθει μετέωρος. Τελικά, ο Μιχάλης ο ενδυματολόγος και σκηνοθέτης δεν έχει παρά μόνο ένα δικαίωμα: να μην έχει δικαιώματα!…

Περισσότερα για το θέμα, μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.kounia.org/index.php?option=com_content&task=view&id=15&Itemid=31