OODE Note: you can find the english translation here


http://www.im-glyfadas.gr/04/2008/20081104.asp

Εν Βούλα τή 4η Νοεμβρίου 2008

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΕΞΑΡΧΟΝ

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΡΡΥΘΜΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αριθμ. Πρωτ. 1562

Πρός

τον Αποστολικόν Έξαρχον

των Ελληνορρύθμων Καθολικών Ελλάδος

κ. Δημήτριον Σαλάχαν

Αγαπητέ,

«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε»!

Πρό ολίγων ημερών επληροφορήθην το περιεχόμενον της υμετέρας ομιλίας, κατά την χειροτονίαν – ενθρόνισιν υμών, ως Επισκόπου των Ελληνορρύθμων Καθολικών Ελλάδος. Μέ την ευκαιρίαν αυτήν, Σάς γράφω τας προσωπικάς μου σκέψεις, με την παρρησίαν ενός Ορθοδόξου Επισκόπου της καθ’ Ελλάδα Εκκλησίας, γεννηθέντος μάλιστα εν Ερμουπόλει Σύρου και ανατραφέντος και ζήσαντος εν τή γενετείρα νήσω, μέχρι της ολοκληρώσεως τού κύκλου της δευτεροβαθμίου Εκπαιδεύσεως εν τώ φημισμένω της Σύρου Γυμνασίω.

Η ομιλία σας εκτενής, απευθύνεται προς το ποίμνιον «μιάς μικρής σε αριθμό εκκλησιαστικής κοινότητας πιστών, στην Αθήνα και στά Γιαννιτσά». Οι πιστοί αυτοί ευρίσκονται, κατά τον λόγον σας, «εξ ολοκλήρου ενωμένοι με την Εκκλησία της Ρώμης», αλλά «ανήκουν στην ανατολική βυζαντινή παράδοση». Καί συνεχίζετε τονίζων, ότι «η διπλή αυτή εκκλησιαστική τους ταυτότητα, ως Καθολικών και Ανατολικών, εν πλήρει κοινωνία με την Αποστολική Έδρα της πρεσβυτέρας Ρώμης και τον προκαθήμενό της, τον Επίσκοπο Ρώμης, και συγχρόνως πιστοί στις ιερές πατερικές παραδόσεις, τον θεολογικό πλούτο και τή θεία Λατρεία της χριστιανικής Ανατολής, εμπλουτίζει αυτήν την ίδια την Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος, -η οποία σχεδόν στό σύνολό της ανήκει ιστορικά στή δυτική λατινική παράδοση-, και εκφράζει την ‘συγκληρονομία’, την κοινωνία και ενότητα στους κόλπους της ίδιας της Καθολικής Εκκλησίας».

Τό πνεύμα αυτό, διαχεόμενον εις πολλάς ακόμη παραγράφους της ομιλίας σας, διανθίζεται από την θέσιν, ότι «ενωτικό είναι το όραμα και το φρόνημά μας, και όχι ‘ουνιτικό’», και συνοδεύεται από την παράκλησίν σας «μη με θεωρείτε ‘ουνίτη’, αλλά ενωτικό ιεράρχη», καταδικάζοντες προσέτι, «κατηγορηματικά κάθε ενέργεια προσηλυτισμού από οπουδήποτε και αν προέρχεται».

Εξ αφορμής των ανωτέρω θέσεών σας, επιτρέψατέ μου να σάς υποβάλλω μερικάς ερωτήσεις, πηγαζούσας υπό των ημετέρων βιωμάτων εκ της μακράς βιωτής μου εν Σύρω και της γνώσεως τού τρόπου συνυπάρξεως Ορθοδόξων-Ρωμαιοκαθολικών, εκφραζούσας προσωπικάς, βεβαίως, ανησυχίας:

Κατά πόσον ο τρόπος λειτουργίας της Εκκλησιαστικής σας Κοινότητος, προκαλεί σύγχυσιν μεταξύ των πιστών της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εις τας πολυπληθείς αστικάς κοινωνίας των δύο πόλεων και ιδιαιτέρως εις την πυκνοκατωκημένην περιοχήν των Πατησίων, επί της οδού Αχαρνών, όπου πλείστοι Ορθόδοξοι προσέρχονται, μη γνωρίζοντες το υποκρυπτόμενον κάτωθεν της Ορθοδόξου όψεως, πραγματικόν Εκκλησιολογικόν και Θεολογικόν υπόβαθρον;

Διατί πρέπει να ενδύησθε άμφια της Ορθοδόξου Παραδόσεως, να ανεγείρητε Ναούς Βυζαντινού ρυθμού, να τελήτε τας Ιεράς ακολουθίας κατά το Τυπικόν της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, να χρησιμοποιήτε κυρίως Λειτουργικά Βιβλία εκδόσεων της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος; Αυτό δεν είναι, η Ουνία; Εσείς δεν είσθε, ένας Επίσκοπος Ουνίτης; Τί σημαίνει «Ενωτικός Ιεράρχης»;

Ποία η αναγκαιότης, να παρίσταται Ουνίτης εις τους Θεολογικούς Διαλόγους, μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Ομολογίας; Ούτω θα ευδοκιμήση η Ενότης; Μήπως θα ήτο μία ενδειξις καλής θελήσεως εκ μέρους τού Πάπα, διά την πρόοδον των Θεολογικών Διαλόγων, να μη ορίζη πλέον Επίσκοπον Ουνίτην – Αποστολικόν Έξαρχον των Ελληνορρύθμων Καθολικών της Ελλάδος; Διατί αύτη η εμμονή τού Πάπα, διά την Ουνίαν;

Δύνασθε να υπολογίσητε τον μικρόν αριθμόν των μελών της Κοινότητος των Ελληνορρύθμων Καθολικών της Ελλάδος, και να δικαιολογήσητε διά ποίον λόγον, είναι απαραίτητον να επιλέγηται και να εγκαθίσταται Ουνίτης Επίσκοπος εις την Ελλάδα;

Εφ’ όσον η Κοινότητά σας είναι ολιγάριθμος, έστω και με τας εσχάτως προσαυξηθείσας τεχνηέντως ομάδας πιστών, διατί δεν δύνανται ούτοι να εξυπηρετηθούν ποιμαντικώς υπό των κληρικών της Ρωμαιοκαθολικής Ομολογίας της Ελλάδος; Διατί δεν είναι δυνατόν να διαποιμανθούν ούτοι, υπό Επισκόπων Ρωμαιοκαθολικών, των συνδεδεμένων εμφανώς και πασιδήλως με το Βατικανόν, ιεροφορούντων κατά την λατινικήν παράδοσιν, ως οι παραστάντες εις την χειροτονίαν υμών (καθώς εμφαίνεται και εις τας σχετικάς φωτογραφίας) και τοιουτοτρόπως, να γνωρίσουν τα μέλη της Κοινότητός Σας, τον Ιησούν Χριστόν;

Ενθυμούμενος ακόμη την πρό εικοσαετίας άριστον νοσηλείαν της αειμνήστου μητρός μου εις το Νοσοκομείον «Παμμακάριστος», σπιλώνει την εικόνα της μνήμης μου, η ερώτησις τού ορθοδόξου κατά την εμφάνισιν, αλλά λατίνου κατά το δόγμα, ιερέως τού Νοσοκομείου «μήπως θέλετε να σάς κοινωνήσω;». Παρά το γεγονός, ότι τότε, η θεολογική κατάρτισις και εγρήγορσις της μητρός μου, τού έδωκεν την απάντησιν «όχι, ευχαριστώ, έχω υιόν κληρικόν και ο ίδιος θα μεριμνήση να κοινωνήσω ορθοδόξως», ερωτώμεν εάν συνεχίζηται, η ιδία τακτική εις τον ευαίσθητον χώρον τού πόνου και της παρηγορίας; Εις έτερα Νοσοκομεία, τι πράττετε;

Ποίον άρά γε, ήτο το κίνητρον και ο στόχος της τελέσεως, κατά το Ορθόδοξον Τυπικόν και εις την Ελληνικήν γλώσσαν, «Τρισαγίου» υπό των ιεροφορούντων ορθόδοξον περιβολήν, Ουνιτών κληρικών, Επισκόπων και πρεσβυτέρων, κατά την κηδείαν εις την Ρώμην, τού τελευταίου αποθανόντος Πάπα;

Τά ανωτέρω δεδομένα, δημιουργούν την εντύπωσιν, εις πλήθος νοημόνων και εχεφρόνων ανθρώπων, ότι αποτελούν κινήσεις προσηλυτισμού, και επιδιώξεως υφαρπαγής, διά δολίων μέσων, των ψυχών των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Ημείς ευχόμεθα να μη ανταποκρίνωνται εις την πραγματικότητα τα προαναγραφέντα. Διό και ελπίζομεν, αι αναγραφόμεναι ειλικρινείς προθέσεις σας, να είναι όντως ειλικρινείς και να μη υποκρύπτουν οιονδήποτε δόλον, προσβάλλουσαι καθ’ οιονδήποτε τρόπον την τού Χριστού, «Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν».

Μετ’ ευχών εν Κυρίω,

Ελάχιστος εν Επισκόποις.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ